فتوسنتز گیاهان آبزی

فتوسنتز

یکی از اختلافات عمده بین گیاهان و حیوانات در کره زمین، توانایی گیاهان برای ساخت داخلی غذای خودشان می باشد. یک گیاه برای تولید غذای مورد نیاز خود به انرژی حاصل از تابش آفتاب، دی اکسید کربن موجود در هوا و آب موجود در خاک نیازمند است. اگر هر یک از این اجزاء دچار کمبود شود، فتوسنتز یا همان تولید غذا متوقف خواهد شد. در واقع اگر هر یک از این عوامل برای مدت زیادی قطع شود، گیاه از بین خواهد رفت.

فرآیند فتوسنتز

در عمل فتوسنتز، گیاهان آب مصرف می نمایند و این فرآیند در روشنایی صورت می پذیرد. گیاهان تولید غذا می نمایند و انرژی را ذخیره می کنند. عمل فتوسنتز، در سلول هایی که حاوی کلروپلاست هستند رخ می دهند، دی اکسید کربن مصرف می نمایند و اکسیژن آزاد می کنند.

هر گونه بافت گیاه سبز، توانایی انجام فرآیند فتوسنتز را داراست. کلروپلاست در سلول های گیاه سبز، حاوی رنگدانه های سبزی هستند که کلروفیل نامیده می شوند و انرژی نور را به تله می اندازند. با این وجود برگ ها با توجه به ساختار بخصوصشان عمده ترین قسمت برای تولید غذا می باشند. بافت های داخلی حاوی سلول هایی با مقادیر فراوان کلروپلاست می باشند که در یک نظم و ترتیب خاص، به راحتی به آب و هوا اجازه جابجایی می دهند.

لایه های اپیدرمی محافظ بالایی و پایینی برگ ها، حاوی تعداد زیادی دهانه می باشند که از دو سلول نگهبان به خصوص در هر سمت تشکیل شده اند. سلول های نگهبان، جابجایی و ورود دی اکسیدکربن و خروج اکسیژن و بخار آب از برگ ها که گازهای درگیر در فتوسنتز هستند را کنترل می کنند. اپیدرمی های پایینی برگ ها به طور طبیعی، حاوی بیشترین تعداد دهانه می باشند.

فتوسنتز و تولید اکسیژن

فتوسنتز، فرآیند شیمیایی است که در اشکال زیاد باکتری ها و واقعا تمام گیاهان از جمله گیاهان آبزی و جلبک ها با استفاده از سه تشکیل دهنده‌ ساده دی اکسید کربن، آب و نور آفتاب انجام می شود که گیاهان و باکتر‌ی‌ ها بدین طریق قادر به ساختن غذای خودشان هستند.

تمام حیوانات و ماهی ها به اکسیژن نیاز دارند و زمانی که فتوسنتز اتفاق می ‌افتد، اکسیژن به طور مداوم در دریاچه ها و اقیانوس ها، رودها و آبگیرها رها می گردد. فتوسنتز گیاهان آبزی عامل ایجاد اکسیژن در آب ها می باشد.

گیاهان آبزی

گیاهان آبزی درست مثل درختان عمل می کنند و محیط آکواریوم را زیباتر و سالم تر می کنند. دی اکسید کربن و گازهای زیان آور را از آب می گیرند و اکسیژن پس می دهند. گیاهان آبزی باعث ایجاد محلی برای مخفی شدن بعضی گونه های ماهی شده و محرکی برای تولید مثل بیشتر ماهی ها هستند.

گیاهان آبزی مواد معلق در آب را جذب می کنند و باعث شفاف شدن آب می شوند. بعضی از باکتری های مضر و معلق در آب را هم جذب می کنند و باعث سلامتی محیط آب می شوند و بطور کلی نقش بسیار مهمی در ایجاد تعادل و پایداری اکوسیستم یک آکواریوم زیبا و سالم ایفا می کنند.

انواع گیاهان آبزی

لاله مردابی (لوتوس هندی)، زینه ما، شینودوریوس شلوتری، قدح مریم برزیلی، ساژیتریا پا کوتاه، سنبل آبی، خزه کریسمس،  روتالا ایندیکا، خزه جاوه، سرخس آبی، والیزنریا نانا و نخودی از جمله گیاهان آبزی می باشند.

فتوسنتز گیاهان آبزی

 گیاهان، اولین چرخه تولید مواد غذایی هستند. آنان با جذب نور و گازکربنیک از محیط، عمل فتوسنتز انجام می دهند. نتیجه فرآیند فتوستز، تولید اکسیژن است. این عمل در طی شب و در مدت زمان تاریکی، بالعکس می شود.

 این قاعده در مورد گیاهان آبزی نیز صادق است. فتوسنتز گیاهان آبزی اینگونه است که گیاهان آبزی با جذب نور اگرچه آن نور مصنوعی باشد و گرفتن گاز کربنیک از محیط آب، تولید اکسیژن می نمایند. این فرآیند نقش بسیار حیاتی در تامین اکسیژن آب جهت تنفس ماهی ها و در کل، آبزیان دارد. به علاوه، وجود پوشش گیاهی به عنوان سایه بان، پناهگاه، مخفیگاه و زایشگاه طبیعی در مخازن آکواریوم پر اهمیت است.

اکسیژن حل شده در آب

اکسیژن در آب، به حجم اکسیژنی اشاره دارد که با فتوسنتز گیاهان آبزی به وجود آمده و در آب حل می شود. گیاهان آبزی که ریشه دارند، دستخوش فتوسنتز می ‌شوند و زمانی که اکسیژن به سطح مشترک هوا و آب انتقال می یابد وارد آب می گردد. مقدار اکسیژنی که می تواند با آب نگاه داشته شود بستگی به دمای آب، شوری و فشار آب دارد. حلالیت گاز با کاهش دما افزایش می ‌یابد یعنی آب سردتر، اکسیژن بیشتری نگاه می دارد.

نکاتی برای نگهداری گیاهان آبزی

• گیاهی انتخاب کنید که با دمای آکواریوم شما سازگار باشد.
• بهتر است که گیاهان آبزی شما با گونه های ماهی های آکواریوم سازگار باشد.
• اکسیژن رسانی به گیاهان آبزی باید کامل و صحیح باشد.
• قرار گیری صحیح ریشه گیاهان آبزی در محل مناسب بسیار ضروری است.
• جهت انتقال گیاهان آبزی به آکواریم جدیدباید انتقال سریع صورت بگیرد.